Нагадаю думку аўтара п’есы “Вечар”, нацыянальнага генія Алексея Дударава, які вуснамі персанажа Васіля сцвярждае:


— Навошта мы, людзі, на гэту Зямлю прыходзім? Навошта жывём?
Даў нам Бог жыццё, каб мы гэта сагрэлі… душамі сваімі сагрэлі. Хочаш не хочаш, а жыць трэба… Жыць і чалавекам застацца…

Аляксей Ануфрыевіч сам жыў па гэтых правілах, п’есы яго ішлі і ідуць у СССР, Расіі і у нас, у Беларусі. Удумайцеся — з героямі яго п’ес, кінасцэнарыяў, апавяданняў мы і сёння смяемся, плачам, маўчым, саграваем свае душы.

Пра гэта і наш сённяшні спектакль.

Рэжысёр-пастаноўшчык: Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь Валерый Анісенка
Мастак-пастаноўшчык: Андрэй Жыгур
Харэограф: Аксана Ражкова
Памочнікі режысёра: Гіоргі Чантурыя, Алена Сакалова

У спектакле гучаць песні у выкананні народнай артысткі Беларусі Таццяны Мархель